INTRO : G|G|Em|Em
C|C|Cm|D
ทำGไมอยากลืมเธอแค่ไหน
แต่สมองซีกซ้ายEmยังลืมเธอไม่ไหว
หรือCมีคำถามค้างในใจ
ว่าเราทั้งสองCmไม่รักกันตอนไหนD
แม้Emวันนี้เราจะกลายDเป็นแค่คนรู้จักกันC
เหลือเพียงความหลังCmที่ยังลบไม่ไหวEm
แม้ใจจะรักและคิดถึงDเธอมากแค่ไหนC
แต่คงต้องมือปล่อยกันไป D
* เราอาจวนGมาเพื่อพบกัน เป็นครั้งสุดท้าย
แค่ได้พบEmเพียงเพื่อร่ำลา
แต่คงไม่ได้กลับมาC เพื่อรักกัน
เราเรียนรู้ทุCmกสิ่งจากกันจนหมดแล้วD
ต้องยอมรับGว่าโชคชะตา และวาสนา
เราทั้งสองEmไม่ได้สร้างมา
เพื่อให้ได้รักและเกิดมาC เป็นคู่กัน
แม้สุดท้ายCm ต้องจากกันD
แต่ฉันดีใจที่เคยได้รักGเธอ..
เพิ่งGรู้ว่ารักตอนเธอไป
แต่วันนี้ไม่รู้ Emควรรู้สึกอย่างไร
ยิ่งCคิดยิ่งไม่เคยเข้าใจ
แต่ต่อให้เข้าใจ Cmวันนี้ก็คงสายD
แม้Emวันนี้เราจะกลายDเป็นแค่คนรู้จักกันC
เหลือเพียงความหลังCmที่ยังลบไม่ไหวEm
แม้ใจจะรักและคิดถึงDเธอมากแค่ไหนC
แต่คงต้องมือปล่อยกันไป D
* เราอาจวนGมาเพื่อพบกัน เป็นครั้งสุดท้าย
แค่ได้พบEmเพียงเพื่อร่ำลา
แต่คงไม่ได้กลับมาC เพื่อรักกัน
เราเรียนรู้ทุCmกสิ่งจากกันจนหมดแล้วD
ต้องยอมรับGว่าโชคชะตา และวาสนา
เราทั้งสองEmไม่ได้สร้างมา
เพื่อให้ได้รักและเกิดมาC เป็นคู่กัน
แม้สุดท้ายCm ต้องจากกันD
แต่ฉันดีใจที่เคยได้รักEbเธอ..
ฉันCmดีใจที่เคยได้รักFเธอ.. Bb
แม้วันนี้ฉัEbนไม่ใช่ความสุขของCmเธอ
แต่ดีใจที่Fเราเคยได้เจอD7 ฉันได้รักเธอ
* เราอาจวนGมาเพื่อพบกัน เป็นครั้งสุดท้าย
แค่ได้พบEmเพียงเพื่อร่ำลา
แต่คงไม่ได้กลับมาC เพื่อรักกัน
ถ้าสุดท้ายCmเราต้องจากกันD
ให้รู้ว่าฉันนั้นยังคงรักGเธอ
