INTRO : Am|F|C|E
โอ่ยAm ละน้อ.F.
โอ่ยC.. ละนวลEเอย
คนAmพ้อกระเทินพอส่ำอ้ายF
บ่โทษเจ้าดอกทรามไว C
ผิดที่คนบ่เอาไหนE
ที่พาเจ้าไปฮอดฝั่ง
คำAmว่าฮักกันมันบ่พอF
บ่สมแม่พ่อเจ้าคาดหวังC
เจ้าเฮ็ดถืกแล้วน้องนางE
ที่เจ้าเลือกทางที่ดีกว่า
INSTRU : Am|F|C|E
คนAmธรรมดาคือพี่ F
บ่มีวุฒการศึกษาC
หากินนำดินนำป่า E
ย่านพาเจ้ามาเปื้อนตม
กาAmรันตีอนาคตบ่ได้ดอกF
อ้ายมันกระจอกบ่สมC
บ่ได้รับสิทธิ์เชยชมE
ได้ดมแก้มน้องคือเขา
INSTRU : Am|F|C|E
โอ่ยAm ละน้อ.F.
โอ่ยC.. ละนวลEเอย
เขาAmได้เป็นลูกเขยพ่อแม่เจ้าF
อ้ายได้เป็นแฟนเก่ากะเอาล่ะC
ถือว่าเป็นเกียรติที่น้องหล่าE
อุตส่าห์เมตตาเป็นแฟนกัน
ควาAmมฝันของอ้ายอยากมีเจ้าF
แต่ความจริงเป็นเขาคนนั้นC
ที่ได้เจ้าไปเป็นของขวัญE
ส่วนตัวอ้ายนั้นได้ทำAm.. ใจ
INSTRU :
F|C|E|Am|Am
F|C|E|E
เขาAmได้เป็นลูกเขยพ่อแม่เจ้าF
อ้ายได้เป็นแฟนเก่ากะเอาล่ะC
ถือว่าเป็นเกียรติที่น้องหล่าE
อุตส่าห์เมตตาGเป็นแฟนกัน
ควาAmมฝันของอ้ายอยากมีเจ้าF
แต่ความจริงเป็นเขาคนนั้นC
ที่ได้เจ้าไปเป็นของขวัญE
ส่วนตัวอ้ายนั้นได้ทำAm.. ใจ
โอ่ยAm.. ละน้อF..
โอ่ยC.. ละนวลEเอย
INSTRU : Am
