INTRO : E|E|A|A ( 2 Times )
* มันถึงเวลาEแล้วที่เราต้องแยกทาง
หยุดความสัมพันธ์Aที่เรานั้นผ่านมา
มันถึงเวลาEแล้วที่เราต้องแยกทาง
หยุดความสัมพันธ์Aที่เรานั้นเหนื่อยล้า
ส่งEเธอเป็นครั้งสุดท้ายอยู่ชานชาลาที่ 49
ยังคงติดในใจมีบางเรื่องราวที่ไม่ได้เล่าA
ฉันขอโทษจริงๆ ตอนนั้นทำงานจนไม่ได้เฝ้า
ปล่อยให้เธอนั้นเหงาจนภายในใจเธอเศร้าE
สัมภาระของเธอ เธอเก็บมันดีหรือเปล่าE
รถที่นั่งเก่าๆ ที่คิดว่าเธอนั่งไหวหรือเปล่าA
ถ้ามันมีโอกาสแล้วเธอจะชวนฉันหรือเปล่า
ปล่อยให้เธอหายไปก็กลัวจะไม่ได้ข่าวE
วันนี้ฉันไปทะเลแต่ว่าไม่มีเธออยู่ด้วยE
ฉันจัดเตรียมอาหารแต่ว่าไม่มีคนคอยช่วยA
ถ้าเธออยู่ตรงนี้ฉันคิดว่าเธอจะคอยช่วย
เพราะเธอนั้นเก่งที่สุดอันนี้ฉันไม่ได้อวยE
ถ้ามีอะไรฉุกเฉินอยากให้เธอรีบโทรหานะE
ฉันเต็มใจจะช่วยถึงแม้เราต่างสถานะA
ฉันไปรับไปส่งวันนี้เป็นวันสุดท้ายนะ
ออกจากชานชาลาและมันก็จบด้วยดีนะE
ฉันไม่รู้ว่าสิ่งที่ฉันนั้นทำมันถูกหรือผิดA
หรือมันเป็นเพราะโชคชะตาที่มันดันถูกลิขิต
* มันถึงเวลาEแล้วที่เราต้องแยกทาง
หยุดความสัมพันธ์Aที่เรานั้นผ่านมา
มันถึงเวลาEแล้วที่เราต้องแยกทาง
หยุดความสัมพันธ์Aที่เรานั้นเหนื่อยล้า
มันคงจะถึงEเวลาที่เราต้องเอ่ยคำบอกลา
ให้เธอจดจำAทุกช่วงเวลาที่มันช่างสวยงาม
It's gonna be okE ให้ทิ้งฉันไว้
เพราะการเป็นแฟนที่ดีฉันทำไม่ได้
ทำได้แค่เพียงมาส่งAเธอได้แค่สุดทาง
ฉันขออวยพรให้เธอได้สิ่งที่สมหวัง
มันก็คงจะถึงเวลEาที่เราได้ร่วมกันมา
ต่อจากนี้มันคงแย่ที่จะต้องออกมาบอกลา
ไม่ได้อยากมีปัญหา
แค่จะแกล้งผ่านมันไปให้มันรู้สึกว่าได้แAน่
ถึงต่อมาฉันจะแพ้
แค่เดินผ่านกันคงรู้สึกแย่ ฉันผ่านมันมาแล้ว
เดินEต่อไปที่ชาลชลาหันไปทางซ้ายเจอเลข 49
กลับต้องหันมาทางขวาเห็นเธอไม่อยู่บางทีก็เศร้าA
ตอนโหนรถเมล์กลับบ้านมีคนมานั่งอยู่ตรงที่เรา
ถึงห้องนอนลงแล้วอยากหลับต่อไปแต่ใจไม่เอา
* มันถึงเวลาEแล้วที่เราต้องแยกทาง
หยุดความสัมพันธ์Aที่เรานั้นผ่านมา
มันถึงเวลาEแล้วที่เราต้องแยกทาง
หยุดความสัมพันธ์Aที่เรานั้นเหนื่อยล้า


























