INTRO : GG7|CCm
GEm|AD
กระGดาษหน้าสุดท้ายG7
ฉันเว้นเอาไว้ C
เพื่อเขียนเพลงนี้เCmพื่อเธอ
แต่เGหตุไฉน EmคนในบทเพลงA
ไม่อยู่ด้วยกันD
ให้ไGปทั้งร้อยG7แต่เธอไม่รู้ C
ช่างน่าCmสงสาร
ไม่.G. รักD/F#.. ยัง.. Em
ทำร้ายA.. อีก Dเธอ.G. D/F#
คิดEmทบทวนอยู่ทุกBmคืนวัน
ว่าเธอCนั้นรักฉันจริงรึป่าวG
ทุกEmๆ วันฉันพยCายาม
จะทำGให้เธอไม่มองข้ามฉันD/F#
หรือEmความจริงฉันต้องBmยอมแพ้
ให้คนCที่ยืนข้างเธอคือเขาG
ไอคนAmอย่างเรามันไม่เอาไหน
ต้องทำDยังไง ไหนเธอช่วยลองบอกที
INSTRU : GG7|CCm
GEm|AD
ยังจำไอวันGเก่าๆ ของเราได้ไหมG7
ยังหวังว่าตัวCเธอนั้นจะยังไม่ลืมกันCm
คืนG.. สุดD/F#.. ท้าย.Em.
ของเราA จากD กันไGป D/F#
ก่อนจะจากEm
เธอไม่ต้องมากล่อมประสาทBm
ก่อนเขียนเรื่องเธอผมคงต้องต่อกระดาษC
บอกเธอไปแม่งก็เหมือนบอกอากาศG
ทำไมความรู้สึกแม่งปัญญาอ่อนสัสEmๆ
มันใกล้ถึงบทจะดี
เธอเหมือนเนื้อCเขียวสดขจี
ตอนนี้ใช้วันGเวลาหมดจะปี
เพื่อต้องการสิ่งเดียD/F#วคือคำว่าบทกวี
ในตอนที่มอบEm
เพื่อจะเอาให้ตัวเธอที่ชอบBm
แต่ว่ามันทำไมกันต้องเป็นผมที่ต้องC
นอนกอดกล้อง พร้อมกับน้ำตาที่ล่องG
เมื่อเห็นภาพของเธอ
มาพร้อมน้ำตาที่ซ่อนAm
ผมเอาลงที่บ้อง
ยินดีด้วยที่เธอได้ไปที่ชอบ
ไม่ต้องระแวงDนี่ผมเองที่จ้อง
ก็ตอนที่คุณหัวใจพัง
แม่งก็เป็นผมที่ซ่อม
ถ้าเธอกลับมาที่ห้องG
อย่าลืมไปดูใต้เตียง (หล่ะ)
หลายๆ อย่าG7งเธอคงจะจำได้เอง
ความรู้สึกไม่เอนC
ความทรงจำไม่เอียง
ใช่เCmธอมันรักใครไม่เป็น
ตอนนี้น้ำตาGหยดเป็นกลอง
ปากร่ายร้องEmไปเป็นบทเป็นกลอน
ไม่ได้เหมือนซีรี่ย์Aที่มันจบเป็นตอน
แต่ชีวิตจริงDบุหรี่กูหมดเป็นซอง
เมื่อเธอยืนได้ G
แล้วมือเธอไม่ต้องเกาะผม
เธอG7เจอคนที่เหมาะสม
คนที่เพรียบพร้อมCและเค้าก็มาก่อนผม
เธอควรจะไปกอดเค้าCm
เธอไม่ต้องมากอดผม
ให้มันเป็นหน้าสุดท้ายGที่ผมเว้นไว้D/F#
เหมือนกับเรื่องของเราEmที่ถูกเว้นวรรค
ถ้ามันเป็นผมCจะยกเว้นมั้ย Bm
ทำไมเป็นมันAmเธอถึงเว้นวะ
ผมเข้าใจแล้วDไม่ต้องเค้นนักB/Eb
น้ำตาของเธอEmผมรอเช็ดนะ
ผ่านไปไม่นาน มันก็ยังไม่ได้การ
ความรู้สึกของเมื่อวานDมันก็เละละ
วันนี้ผมต้องเช็ดซับ
กระดาษหน้าสุดท้ายGไม่ให้เละนัก G7
INSTRU : CCm|GEm|AD
กระGดาษหน้าสุดท้ายG7
ฉันเว้นเอาไว้ C
เพื่อเขียนเพลงนี้เCmพื่อเธอ
แต่เGหตุไฉน EmคนในบทเพลงA
ไม่อยู่ด้วยกันD
ให้ไGปทั้งร้อยG7แต่เธอไม่รู้ C
ช่างน่าCmสงสาร
ไม่.G. รักD/F#.. ยัง.. Em
ทำร้ายA.. อีก Dเธอ.. G
