INTRO : Dm|GmAm|Dm|Dm
คราDmบดำๆ มันติดผ้า
กะยังมีปัญญาซักออกออกกะได้อยู่
เขียนผิดแล้วอ่านดู ฮู้ว่าผิดยังลบได้
หาแนวที่ลบรอย
ล่ะใจแปดเปื้อนบ่น้อย
ในอดีตมาลงฝัง หาหยังเด้มาลบ
จั่งสิลืมเอ๋ย เน้อความช้ำ
INSTRU : Dm|Dm|Dm|Dm
Dm|Gm|Dm|Dm
วันจะDmเคลื่อน เดือนจะผ่านผัน
สามร้อยกว่าวัน กลายเป็นหนึ่งปี Am
ปีแล้วปีเล่าGm อดีตเก่าDmมันย้ำเตือนทุกที Gm
ย้ำเพียงนิดDm สะกิดเพียงหน่อFย
ย้ำบ่อยๆ เหมือนใจถูกตี Gm
ความชั่วDmของเขาลืมหมดF
ใจจำจดDm มองว่าแต่เขาดี Gm
เขาจากไปเDmกือบสองปี Gm
ไม่หมดสักที Cรอยเปื้อนที่ใDmจ
สาวDmแดนใกล้ แดนใกล้
แดนไกลน้อยใหญ่
สาวไทยยุคนี้กะก็สวยขึ้นกว่าเขา
แนวฮักเขาก็ยังบ่ทันหนี
สาวอื่นมีแผลใจมันยังฮักไผบ่มีได้
ถามหัวใจการบ่ลืมเขานั่น
เขานั่นมันมีดีขึ้นบ่
หาคำตอบบ่พ้อ บ่ทันได้ฮักไผ
อยากควักใจDmออกวางไว้ตรงหน้า
เอาโยนใส่ตะกร้าล้างน้ำสักสามวันAm
ผ่าดูใจที่Dmช้ำเลือดช้ำหนอFง
ล้างที่แผลพุพอง จึงเก็บใจไว้นั่นDm
พอนอนหลับติดกันสักสิบวันGm
เลิกจากการนอนฝันC คงจะได้สบายDm
เปื้อนที่มือDm เปื้อนที่หน้าพอล้างได้
แนวมันเปื้อนที่ใจ ตี๊ที่มันเป็นตาหน่าAmย
ลืมไปเด้คิGmดพ้อแต่เรื่องวุ่นวาย
โรคแบบนี้ไม่หายC ถึงตายจะเลือDmนไป
ไปไDmสพออยากเขียนเอาป้าย
ไปไสพออยากเขียนเอาป้าย
แขวนคอพอให้คนอ่าน
เดินผ่านว่าให้คนได้ฮู้
ว่าเป็นบ้าฮักบ่ลืม
คนฮู้ตื่มว่าข่อยเศร้าเพราะหยัง
คนอกพังเฮ็ดอักษรช่ายล่าย
จังแม่นเด้จังแม่นน้องต้มอ้าย
เป็นหยังทำลาย หัวใจน้อ เอย..
INSTRU : Dm|Dm|Dm|Dm
Dm|Gm|Am|Dm




























