INTRO : A|F#m|DE|A
F#m|C#m|BmE|A|E
น้ำตาลก้อนใหม่A
เขาบอกเอาไว้ว่าหวานF#m
แต่พอเคี่ยวนานDน้ำตาลมันไหม้E
มักกลายเป็นขมA
ยามเรE/G#ารักกันเธF#mอพลอดคำรัก
หวานในชวนชมC#m
แต่พอนานวันสิ้นรักหมดลงBm
น้ำคำก็คงจะขมเหมือEนยา
รักกันแรกAๆ ไม่มีแปลกแยกอะไรก็ดี F#m
ชี้นก เป็นนก ชี้ไม้ เดี๋ยวนี้ D
เธอคงแกล้งชี้แEสร้งคำเAอย
คนหมE/G#ดรักกัน F#m
ไม่เหลือรสหวานเหมือนเคยC#mๆ
เหลือเพียงเศษใจกับความเฉยเมยBm
น้ำตาลเจ้าเอ๋ยEไหม้เกรียมAหมดแล้ว A7
* ไม่มีจีรังG ไม่มีจะยั่งจะยืน
ต้นไม้จะล้มอย่าคิดจะฝืนD
เมื่อพังลงกลืนสะอื้นกลัดหนอง
เมื่อเขาหมดรักBm ก็จำต้องตัBmM7ด ต้องถอนBm7
น้ำตาลมันไหม้Bm6มิอาจคืนย้อนEm
ให้กลับมาหวาEน.. ดังAเดิม Bm E
ความรักภิรมAย์มีหวานมีขมคนไค่ทิ่มF#m
จะสุขจะเศร้าจงลองลิ้มD
ให้ใจได้อิ่มEทั้งหวานAคาว
รสชาE/G#ติความรักF#m
ของคนเรานั้นหลากเรื่องราวC#m
จะขมจะหวานก็สร้างเอาBm
สองมือของเราEบันดาลรักAเอง
INSTRU : A|F#m|DE|A
F#m|C#m|BmE|AA7
* ไม่มีจีรังG ไม่มีจะยั่งจะยืน
ต้นไม้จะล้มอย่าคิดจะฝืนD
เมื่อพังลงกลืนสะอื้นกลัดหนอง
เมื่อเขาหมดรักBm ก็จำต้องตัBmM7ด ต้องถอนBm7
น้ำตาลมันไหม้Bm6มิอาจคืนย้อนEm
ให้กลับมาหวาEน.. ดังAเดิม Bm E
ความรักภิรมAย์มีหวานมีขมคนไค่ทิ่มF#m
จะสุขจะเศร้าจงลองลิ้มD
ให้ใจได้อิ่มEทั้งหวานAคาว
รสชาE/G#ติความรักF#m
ของคนเรานั้นหลากเรื่องราวC#m
จะขมจะหวานก็สร้างเอาBm
สองมือของเราEบันดาลรักAเอง
ถ้าหาE/G#กความรักF#m
เป็นดังน้ำตาลหวานแวววาวC#m
จงรักษามันผ่านร้อนหนาวBm
อย่าเคี่ยวอย่าเผาE..
จนAน้ำตาลไหม้เลย
INSTRU : D|C#m|BmE|A
