INTRO : Dm|C|Dm|C
ทุกDmนาทีที่Cเจ้าคิดฮอดBbเขา
คำDmว่าเราCก็ห่างออกไป Bbทุกที C
ความDmหมางเมินC ที่เกิดBbขึ้นทีละน้อยDm
วันนี้ Gmเลยกลายเป็นการบ่แคร์C
มันDmชัดเจนCว่าเจ้าต้องการBbอีหยัง
คนDmร่วมทางCคือใครอีกคนBbบ่แม่นอ้ายC
เจ็บDmเหลือเกินC แต่กะจักBbสิเฮ็ดจังใด๋ Dm
เมื่อเจ้าGmกับเขาบานปลาย จนเกินควบคุมBb
กะมีแต่ได้นั่งไห้ถ่อนั่นCแหล่ว
* ต้องยกธงขาวFทั้งที่หัวใจมัAmนยังสู้ต่อDm
แห่งบืนใส่กCะแฮงไปพ้อ Bb
โลกที่เจ้าCกับเขาฮักFกัน C
ได้แต่เจ็บตื่มF กู้จังใด๋จัAmงสิกู้ทันDm
ชะตาฮักCมันขาดสะบั้นBb
บ่น่าเลยDmมื้อนั้นC
ปล่อยให้เจ้าGmกับเขาคุยกันC
จนมันบานFปลาย..
ไว้ใBbจคัก จังได้มาเจ็บAm เจ็บคักปานนี้
เบิ่ดGmความดีเCห็นแต่เศษซากFฮักล่มสลาย
ได้แBbต่ยืนปาดน้ำตาAm
เมื่อฮู้คักว่าต้องเสียเจ้าไป Gm
มันกะจบBbถ่อนี้ จบส่ำนี้นั่Cนล่ะ..
INSTRU :
FAm|DmC|Bb|C ( 2 Times )
มันDmชัดเจนCว่าเจ้าต้องการBbอีหยัง
คนDmร่วมทางCคือใครอีกคนBbบ่แม่นอ้ายC
เจ็บDmเหลือเกินC แต่กะจักBbสิเฮ็ดจังใด๋ Dm
เมื่อเจ้าGmกับเขาบานปลาย จนเกินควบคุมBb
กะมีแต่ได้นั่งไห้ถ่อนั่นCแหล่ว
* ต้องยกธงขาวFทั้งที่หัวใจมัAmนยังสู้ต่อDm
แห่งบืนใส่กCะแฮงไปพ้อ Bb
โลกที่เจ้าCกับเขาฮักFกัน C
ได้แต่เจ็บตื่มF กู้จังใด๋จัAmงสิกู้ทันDm
ชะตาฮักCมันขาดสะบั้นBb
บ่น่าเลยDmมื้อนั้นC
ปล่อยให้เจ้าGmกับเขาคุยกันC
จนมันบานFปลาย..
เป็นนำอ้ายDmนี่ล่ะน้อมื้อนั้นC
ปล่อยให้เจ้าGmกับเขาคุยกันC
จนมันบานปลายF..
