INTRO : Em|C|Bm|Em
Em|C|D|Em
Em|C|Bm|Em|Em
วุ่นวายEmเหลือเกินแต่ละวันCที่เจอ
นานไหมBmเมื่อไหร่จะจบEm
ผู้คนEmมากมายมุ่งหมายสิ่งCใด
ต้องการBmอะไรจากฉันEm
บ้างEmก็ทำเป็นพูดจาดี C
แต่ถึงทีตีBmเนียนหลอกใช้ Em
ยิ่งEmไม่พูดมันยิ่งได้ใจ C
เหนื่อยมากไหมBmต้องชิงดีชิงเด่นEm
นับEmวันยิ่งมีน้อยลง
คนCจริงใจและซื่อตรง
ไม่Bmมีใครเหมือนมึงเลยเพื่อนเกลอEm
ยิ่งเติบโตยิ่Emงเหนื่อยยิ่งล้ากาย
ทุกCข์ระทมไปทั้งใจ
สัจBmธรรมของสัตว์สังคมEm
* เบื่อผู้คนEmสังคมลวงหลอกC
เบื่อหญิงชายDวุ่นวายวกวนEm
เบื่อพวกคนEmทำดีหวังผลC
เบื่อทุกคนD ที่ไม่จริงใจ Em
ไม่ต้องแกล้งยิ้มEmแสร้งทำเป็นทักทายC
ทั้งที่ข้างในเDกลียดกันแทบตายEm
ไม่ต้องมาสนใจไEmปไหนก็ไป C
คิดDเสียว่าฉันเป็นอากาศEm
INSTRU : Em|C|D|Em
Em|C|D|Em|Em
ใส่หน้ากากEmเข้าหากัน
เรียบเนียนCจนตามไม่ทัน
อย่าพลาดละกันD ทีใครก็ทีมันEm
ผลประโยชEmน์ต้องมาก่อน
ปรองดองCเอาไว้ละกัน
ต้องเสแสร้งD แสดงไปตามบทEm
เจ้าEmนายเอ๋ยช่างเลือดเย็น
คงCไม่ใช่เพราะกรรมเวร
จ้องDเอาเปรียบผู้น้อยทุกคนทุกทางEm
ด้อEmยปัญญาแค่แรงงาน
สิทCธิใดไม่เข้าใจ
ยังDโดนเขาหลอกใช้อยู่ร่ำไป Em
* เบื่อผู้คนEmสังคมลวงหลอกC
เบื่อหญิงชายDวุ่นวายวกวนEm
เบื่อพวกคนEmทำดีหวังผลC
เบื่อทุกคนD ที่ไม่จริงใจ Em
ไม่ต้องแกล้งยิ้มEmแสร้งทำเป็นทักทายC
ทั้งที่ข้างในเDกลียดกันแทบตายEm
ไม่ต้องมาสนใจไEmปไหนก็ไป C
คิดDเสียว่าฉันเป็นอากาศEm
* เบื่อผู้คนEmสังคมลวงหลอกC
เบื่อหญิงชายDวุ่นวายวกวนEm
เบื่อพวกคนEmทำดีหวังผลC
เบื่อทุกคนD ที่ไม่จริงใจ Em
ไม่ต้องแกล้งยิ้มEmแสร้งทำเป็นทักทายC
ทั้งที่ข้างในเDกลียดกันแทบตายEm
ไม่ต้องมาสนใจไEmปไหนก็ไป C
คิดDเสียว่าฉันเป็นอากาศEm
INSTRU :
Em|C|D|Em ( 4 Times ) Em
