INTRO : D|Em|D|Em
ฉันDเหมือนหนังสือA สมุดเล่มขาวEm
ที่วันนี้กลับว่างเปล่า
เคยDมีคนเขียนA เรื่องราวเอาไว้ Em
แต่ตอนนี้ก็จางหายไป
อยู่ดีๆG ค่ำคืนเปลี่ยนไปรู้มั้ย
แค่มีเธอเข้ามาฉันก็เข้าใจ A
จากที่เขียนGไม่ติดกลับลื่นAไหล
Cause you areEm.. F#m G A
* โชคDดีที่เราF#m ได้พบเจอเธอGมาเติม
รอยที่จางให้สวยEm.. งามAกว่าเดิมD
I’ve never knowF#mn
that you’d be whaGt I need
ขอบคุณที่เปลี่ยนร้ายEm.. เป็นA.. ดี D
ประโยคที่ไม่จบF#m เธอเติมมันให้จบG
เธอเป็นปากกาEm
ให้ความหมาAยที่ค้างคาD
I’ve never knowF#mn,
that it’d be FaEmed InkG
หากไม่มีAเธอ
ขอบDคุณที่ให้ฉันF#m เข้าสู่โลกของเธอ
ทุกGบรรทัด หมึกของฉัน
จะแต่งเรื่องราวเป็นบทสำคัญD
So much love forF#m you
in this poeGtry of us Bm
ดีใจที่ไGด้อยู่ข้างเธอรู้มั้ย
ไม่เคยฝันว่าเราจะมีกันBmและกัน
จากที่ไม่เคยGได้เขียน กลับลื่นAไหล
Cause you areEm.. F#m G A
* โชคDดีที่เราF#m ได้พบเจอเธอGมาเติม
รอยที่จางให้สวยEm.. งามAกว่าเดิมD
I’ve never knowF#mn
that you’d be whaGt I need
ขอบคุณที่เปลี่ยนร้ายEm.. เป็นA.. ดี D
ประโยคที่ไม่จบF#m เธอเติมมันให้จบG
เธอเป็นปากกาEm
ให้ความหมาAยที่ค้างคาD
I’ve never knowF#mn,
that it’d be FaEmed InkG
หากไม่มีAเธอ
แค่เราในคืGนนี้ สองคนต่อจากนี้
สัญF#mญา ไว้เBmลย A
FadGmed Ink can mend
ourC page will never endA..
โชคDดีที่เราF#m ได้พบเจอเธอGมาเติม
รอยที่จางให้สวยEm.. งามAกว่าเดิมD
มีเพียงแค่เธอ ทำให้เรื่องร้ายGเป็นดี
all I need มีแEmค่เธอ มีแAค่เธอ
* โชคDดีที่เราF#m ได้พบเจอเธอGมาเติม
รอยที่จางให้สวยEm.. งามAกว่าเดิมD
I’ve never knowF#mn
that you’d be whaGt I need
ขอบคุณที่เปลี่ยนร้ายEm.. เป็นA.. ดี D
ประโยคที่ไม่จบF#m เธอเติมมันให้จบG
เธอเป็นปากกาEm
ให้ความหมาAยที่ค้างคาD
I’ve never knowF#mn,
that it’d be FaEmed InkG
หากไม่มีAเธอ D
