INTRO : GD/F#|EmD
GD/F#|EmC
บ่อยครั้งG ที่เราปD/F#ระสบความสำเร็Emจ D
และทุกครั้งG.. เราลืD/F#มตัวว่าเราEmคือใคร C
เสพติดG.. คำชื่D/F#นชมจากใครEmต่อใคร D
หลงระเริงG.. วนเD/F#วียนอยู่ในสิ่งEmๆ นั้น C
จนCมาวันหนึ่งที่ต้องDผิดหวัง
จนCมาวันหนึ่งที่ต้องDพ่ายแพ้
* กลัGบยอมรับD/F#ความจริงไม่ได้ Em
ในวันCที่เราพ่Dายแพ้ G
มัวแต่ยึดติดD/F#ในความสำเร็จEm
จนลืมCว่าในสัDกวัน G
ต้องตกลงมาD/F#จากที่ตรงนั้นEm
มาCเป็นฉันDคนเดิม G
แต่ความรู้สึD/F#กยังคงยึดติด Em
ยังคงCวนเวียนDต่อไป
INSTRU : G|G
บ่อยครั้งG.. ที่เราไD/F#ม่อาจหลุดออกมาEm D
และบ่อยครั้งG.. ทำใD/F#จยอมไม่ได้ Em C
จากสิ่งG.. ที่ใครD/F#ต่อใครเยินยอEm D
เราเย่อหยิ่งG.. จนไD/F#ม่ฟังคำพูดใครEm C
จนCมาวันหนึ่งที่ต้องDผิดหวัง
จนCมาวันหนึ่งที่ต้องDพ่ายแพ้
* กลับGยอมรับD/F#ความจริงไม่ได้ Em
ในวันCที่เราพ่Dายแพ้ G
มัวแต่ยึดติดD/F#ในความสำเร็จEm
จนลืมCว่าในสัDกวัน G
ต้องตกลงมาD/F#จากที่ตรงนั้นEm
มาCเป็นฉันDคนเดิม G
เป็นความรู้สึกD/F#ที่ไม่ปล่อยวางEm
ยังคงCวนเวียนDต่อไป G
ขึ้นCสูงต้องลงให้เป็นD
เพราะไม่มีใครจะอยู่ค้ำฟ้าC
แต่หากขึ้นสูงแล้วลงไม่เป็นD
ตอนตกลงมาแสนทรมานC
ขอเตือนสติให้ตาสว่างD
บางครั้งตนลืมว่าตนเป็นใครC
รู้จักยอมรับกับความแพ้พ่ายD
อยู่กับตัวเองในปัจจุบัน
INSTRU : GD/F#|EmCD
GD/F#|EmCD|G
* ต้อGงยอมรับD/F#ความจริงให้ได้ Em
ในวันCที่เราพ่ายแพ้ G
จงอย่ายึดติดD/F#ในความสำเร็จEm
จนลืมCว่าในสัDกวัน G
ต้องตกลงมาD/F#จากที่ตรงนั้นEm
มาCเป็นฉันDคนเดิมG
ยอมรับความจริงD/F#และจงปล่อยวางEm
ขึ้นสูงCต้องลงDให้เป็น.G.
