INTRO : F#mE|D ( 2 Times )
F#mE|D|E|F#m|F#m
พึ่งF#mเข้าใจ ว่าทุกDความสัมพันธ์
จะมีหEนึ่งคนในนั้น
ที่รู้สึกAมากกว่าเสมอC#
เผลอDใช้คำEว่าเฮา
ทั้งที่เขาC#mบ่เคยคิดจริงF#mจัง
ทุกๆ อย่างD เรานั้นคิดไปเองE
มาDตั้งไกล E
ไปC#mเกือบสุดทางF#m
พึ่งสิฮู้ว่Dาคนข้างๆ
บ่เคยคิดC#สิหย่างมานำ
* คิดว่าได้ใจ Dสุดท้ายE ก็แC#mค่ได้กัน F#m
ยิ่งนานวันDยิ่งเหลือEแค่ความเฉยชาA
เจ็บเหนือDกว่าการจากลาE
คือการฮู้ว่าC#mอีกคนบ่เคยF#mฮักกัน E
เป็นDแค่คนได้กันE ที่บ่ได้ใจ F#m
ฮักF#mแค่ไหน คงบ่มีคDวามสำคัญ
เมื่อคนEหนึ่งคนในนั้น
รู้สึกAตรงข้ามกันC#
ฝันDตั้งไกลEสุดท้ายC#mได้แค่ทำใจ F#m
เราคงต้องหนี Dจากจุดนี้สักที E
INSTRU : DE|C#mF#m
DE|AC#m
DE|C#mF#m
DE|F#m|F#m
มาDตั้งไกล E
ไปC#mเกือบสุดทางF#m
พึ่งสิฮู้ว่Dาคนข้างๆ
บ่เคยคิดC#สิหย่างมานำ
* คิดว่าได้ใจ Dสุดท้ายE ก็แC#mค่ได้กัน F#m
ยิ่งนานวันDยิ่งเหลือEแค่ความเฉยชาA
เจ็บเหนือDกว่าการจากลาE
คือการฮู้ว่าC#mอีกคนบ่เคยF#mฮักกัน E
เป็นDแค่คนได้กันE ที่บ่ได้ใจ F#m
* คิดว่าได้ใจ Dสุดท้ายE ก็แC#mค่ได้กัน F#m
ยิ่งนานวันDยิ่งเหลือEแค่ความเฉยชาA
เจ็บเหนือDกว่าการจากลาE
คือการฮู้ว่าC#mอีกคนบ่เคยF#mฮักกัน E
เป็นDแค่คนได้กันE ที่บ่ได้ใจ F#m
คิดDว่าได้ใจ Eสุดท้าC#mย.. แค่ได้F#mกัน
INSTRU :
F#mE|D|F#mE|D|D
