INTRO : C|Bm|Am|D
ฉันอ่านGหนังสือ วิชาBmรักเธอมามากCมาย
บทเรียนGที่สอน ให้เราBmจ้องตา
และเขินDmทุกนาGที
เรียนรู้วิCชาจูงมือD เรียนรู้วิBmชาเข้าใจ Em
ว่ารักมันคือAmอะไร ฉันDเข้าใจ
แต่เด็กGเรียนดี คนที่รัBmกเธอไปหมดCใจ
เจอCโจทย์ความจริง ว่าเราBmสองคน
เป็นไปไDmม่ได้เGลย
ความรักCกลายเป็นข้อสอบD
โจทย์ที่เBmป็น ปรนัยEm
ไม่ว่าเลือกกาAmข้อไหน ก็เจ็บDทั้งนั้น
* เก่งยังไงก็GเทียบกับเขาBmในใจไม่ไหวC
จำDได้ทุกคำตอบBm
แต่พอEmเรื่องเธอAm กลับไม่เข้าใจ D
เก่งยังไงก็Gเทียบคนนั้นBmของเธอไม่ไหวDm
แม่พยาGยามเท่าไหร่C Bm
เก่งAmให้ตายสุดท้ายDก็แพ้ให้เขาG
ทฤGษฎีที่มีก็Bmจำหมดแล้วC
บทเรียนGที่เขาว่าดีก็Bmทำหมดแล้วDm G
แล้วเธอCตอบว่าไม่มีEbใจ
ช่วยบอกBmหน่อยต้องทำEmยังไง
ไม่อยากAmจะต้องยอมแพ้ให้เขาอีกแล้วD
* เก่งยังไงก็GเทียบกับเขาBmในใจไม่ไหวC
จำDได้ทุกคำตอบBm
แต่พอEmเรื่องเธอAm กลับไม่เข้าใจ D
เก่งยังไงก็Gเทียบคนนั้นBmของเธอไม่ไหวDm
แม่พยาGยามเท่าไหร่C Bm
เก่งAmให้ตายสุดท้ายDก็แพ้ให้เขาG
เพราCะคำตอบ อาจCmมีเพียงข้อเดียว
เพราBmะคนเก่ง อาจEmเป็นคนไม่เคยเกี่ยว
คำAตอบCสุดท้ายBmคือแพ้อBbย่างเดียวAm
แม่พยายามDแค่ไหน..
* ฮู้วG.. ฮู้วBm.. ฮูว.C.
จำDได้ทุกคำตอบEm
แต่พอEmเรื่องเธอAm กลับไม่เBmข้าใจ C
เก่Dงยังไงก็Gเทียบคนนั้นBmของเธอไม่ไหวDm
แม่พยาGยามเท่าไหร่C Bm
เก่งAmให้ตายสุดท้ายDก็แพ้ให้เขา
* เก่งGยังไงก็เทียบกับเขาBmในใจไม่ไหวC
(ถึงฉันรักเธอแค่ไหน คงดีไม่พอใช่ไหม)
จำDได้ทุกคำตอบBm
(ยิ่งรักก็ยิ่งสงสัย ไม่มีคำตอบใช่ไหม)
แต่พอEmเรื่องเธอAm กลับไม่เข้าใจ D
เก่งยังไงก็Gเทียบคนนั้นBmของเธอไม่ไหวDm
(ถึงฉันรักเธอแค่ไหน)
แม่พยาGยามเท่าไหร่C Bm
(คงดีไม่พอใช่ไหม)
เก่งAmให้ตายสุดท้ายDก็แพ้ให้เขาG
