INTRO : D|A|Bm|G ( 2 Times )
สะพานไม้ไผ่ Dทอดฝั่งฝันAให้ก้าวเดินBm
เผชิญG เรื่องราวอันมากDมาย
มีดี.A. และมีร้ายBm..
ประปรายGบนสะพานไม้คลอนแคลน
จึงDเป็นสะพานA ไม่มั่นคงBm
พร้อมผุพังลง Gล่ม ลง คงคา D
แต่เธอก็จับมือAฉัน ร่วมก้าวBmมา
สองใจศรัทธาG แม้จมคงคาไม่ปล่อยมือ
* จึงDเป็นสะพานA ที่ทอดยาวBm
เหน็บหนาวG ไร้แสงดาวแสงDไฟ
ไม่มั่นคงA สักเท่าไหร่Bm
จึงใช้ใจ Gสาดแสงเพื่อนำทาง
INSTRU : D|A|Bm|G
สะพานDที่สร้างจากไผ่
อาจผุพังได้ตามกาลเวลา
จับมือAฉันเดินก้าวไป
เดินบนเล่มไผ่ด้วยใจศรัทธา
ไม่ใช่ปัBmกษีวิหค
และไม่ใช่นกเหล่าสกุณา
และจึงไม่อาจGบินข้ามสะพาน
เหมือนในนิทานหงษ์กับอีกา
พฤกษาDอยู่ในกระถาง
มันจึงวางห่างจากแสงอาทิตย์
กิ่งใบอAาจไม่โสภา
เพราะมีชายคาบังมันเกือบมิด
แต่หากBmเราประคับประคอง
แล้วเราลองมองไปยังอีกทิศ
แล้วมันก็พอGเพียงเพื่อผุดผ่อง
เมื่อมีแสงส่องลอดมาแค่นิด
แผ่นทองDบนลูกนิมิต
แม้บางเพียงนิดแต่ก็เป็นทอง
จะเหล็กAคอนกรีตไม้ไผ่
สะสารอันใดที่ทอดข้ามคลอง
ล้วนแล้วBmเรียกว่าสะพาน
ถ้าเราต้องการข้ามดังใจปอง
ทุกก้าวGที่เรานั้นย่าง ก็มีบ้างวันฟ้าคะนอง
* จึงDเป็นสะพานA ที่ทอดยาวBm
เหน็บหนาวG ไร้แสงดาวแสงDไฟ
ไม่มั่นคงA สักเท่าไหร่Bm
จึงใช้ใจ Gสาดแสงเพื่อนำทาง
INSTRU : D|A|Bm|G ( 2 Times )
สะพานไม้ไDผ่ สองเราA ยังก้าวBmไป
สองใจ Gหนึ่งฝันไม่ย่อท้อD
ยังเฝ้ารอA ดูฝั่งฝัน.Bm.
แม้ว่ามันเGดินบนทางที่ลําเค็ญD
จึงDเป็นสะพานA ไม่มั่นคงBm
พร้อมผุพังลง Gล่ม ลง คงคา D
แต่เธอก็จับมือAฉัน ร่วมก้าวBmมา
สองใจศรัทธาG แม้จมคงคาไม่ปล่อยมือ
* จึงDเป็นสะพานA ที่ทอดยาวBm
เหน็บหนาวG ไร้แสงดาวแสงDไฟ
ไม่มั่นคงA สักเท่าไหร่Bm
จึงใช้ใจ Gสาดแสงเพื่อนำทาง
* จึงDเป็นสะพานA ที่ทอดยาวBm
เหน็บหนาวG ไร้แสงดาวแสงDไฟ
ไม่มั่นคงA สักเท่าไหร่Bm
จึงใช้ใจ Gสาดแสงเพื่อนำทางD




























