INTRO : Am|C|Dm|AmG
มองFตัวเองในกระจกร้าวCเมื่อไร
ในFดวงตาฟ้องว่าเจ็บลึกCเท่าไหร่
ไม่เคยDmจะร้องให้ใครได้ยิน
รับเองAmทุกสิ่งทุกอย่าง G
หากมันFจะเลวร้าย อดและทนGซะอย่าง
ใจจFะคอยนับเริ่มจากศูนCย์ถึงสิบ
ใจมัFนลอยลิบไปไม่รับCเรื่องราว
หากจะฝืนDmไม่ยอมจบลง
ก็คงAmได้แต่ปวดร้าว G
บอกFตัวเองว่าเราG จงทนAmเข้าไว้ G/B
* แม้.C. แม้มันเจ็บลึกFสักเท่าไหร่
แผลC.. รักมันบาดลึกFสักเท่าไหร่
ข่มใจไม่จำG รอยร้าวAmที่ใครนั้นฝากไว้
อดFและทนG ไม่อาจบอกAใครๆ
อดFและทนGไม่เอ่ยปากAmจนตาย G
มองFตัวเองรู้ว่าเจ็บลึกCเท่าไหร่
ใจเFราคงเหมือนกระจกร้าวCบานใหญ่
ง่ายดายDmเธอทุบให้พังกับมือ
หรือเราAmไม่มีความหมาย G
เก็บเอาFเศษใจสลายG เก็บไว้รอAmสักวัน G/B
* แม้.C. แม้มันเจ็บลึกFสักเท่าไหร่
แผลC.. รักมันบาดลึกFสักเท่าไหร่
ข่มใจไม่จำG รอยร้าวAmที่ใครนั้นฝากไว้
อดFและทนG ไม่อาจบอกAใครๆ
อดFและทนGไม่เอ่ยปากAmจนตาย G
ฝืนD.. จะข่มใจแม้Amลำบาก
ใจ..D มันอยากตะโกนAmร้อง
แต่ก็ร้องCได้แต่ในใจ ร้องไห้ไGม่มีน้ำตา
กลั้นมันFเอาไว้ เก็บGในใจเพื่อร้องเอง
INSTRU : Am|C|Dm|Am
C|GF|FG|AmG/B
แม้.C. แม้มันเจ็บลึกFสักเท่าไหร่
แผลC.. รักมันบาดลึกFสักเท่าไหร่
ข่มใจไม่จำG รอยร้าวAmที่ใครนั้นฝากไว้
FอดและทนGไม่เอ่ยปาก
แม้.C. แม้มันเจ็บลึกFสักเท่าไหร่
แผลC.. รักมันบาดลึกFสักเท่าไหร่
ข่มใจไม่จำG รอยร้าวAmที่ใครนั้นฝากไว้
FอดและทนGไม่เอ่ยปาก
แม้.C. แม้มันเจ็บลึกFสักเท่าไหร่
แผลC.. รักมันบาดลึกFสักเท่าไหร่
ข่มใจไม่จำG รอยร้าวAmที่ใครนั้นฝากไว้
FอดและทนGไม่เอ่ยปาก
( Till End )
