INTRO : Dm ( 16 Times )
อีสานDmแห้งแล้งมานานนับหลายๆ ปี
นะพี่นะน้อง นี่ไม่ใช่เรื่องโกหก (เรื่องจริงทั้งนั้น)
วันนั้นฉันผ่านไปเห็นมากะตาตัวเอง
จึงต้องมาร้องบรรเลงบอกเล่ากันฟัง
ดินยังงี้โอ้โฮ มันแตกกระแหง
บ้างก็เป็นฝุ่นสีแดงยังกะดินลูกรัง
อนิจจา อนิจจัง ทําไมถึงเป็นอย่างงี้
INSTRU : Dm
ก็ฝFนไม่ค่อยมี ก็ป่าไม้ตายหมด Dm
ตายเพราะโดนโค่นตัดF มาแปรเป็นสินค้า Dm
(มันเป็นอย่างเงี๊ยะเรอะ อย่างเงี๊ยะเรอะๆ)
เสียFความสมดุล ของธรรมชาติDm
ฟ้าฝนก็เลยปรวนแปรF จะเอาแน่ไม่ได้ Dm
(มันเป็นอย่างเงี๊ยะเรอะ อย่างเงี๊ยะเรอะๆ)
ไม่ตFกต้องตามฤดูกาล บางทีก็ตกเสียท่วมฟ้าDm
จนพสุธาจมหายF ท่วมพื้นนาไร่หมดDm
(มันเป็นอย่างเงี๊ยะเรอะ อย่างเงี๊ยะเรอะๆ)
จมFหายกลางสายนที จนมีแต่ความเวิ้งว้างDm
ทิ้งรกร้างผู้คนF บ้างอพยพตัวตนDm
(มันเป็นอย่างเงี๊ยะเรอะ อย่างเงี๊ยะเรอะๆ)
ไปเFป็นลูกจ้างแรงงาน เป็นบั๊กเสี่ยวอีสานDm
เป็นบั๊กเสี่ยวอีสานF สุภาพบุรุษที่ราบสูงDm
INSTRU : Dm ( 16 Times )
อีสานDmแห้งแล้งมานานนับหลายๆ ปี
คราวนี้แหละหนอ จะเหลือเพียงเรื่องโกหก
(เรื่องจริงคือว่า)
ต้องช่วยให้ป่าทั้งป่ากลับคืนชีวิตสดใส
ร่วมพลิกผืนนาไร่ ให้กลายเป็นสีเขียว
ให้พี่เสี่ยวน้องเสี่ยวเกี่ยวก้อยกันทํากิน
จากแรงจิตศรัทธา ใครมีปัญญาก็มากหน่อย
ใครมีน้อยก็ทําน้อยค่อยๆ ทํา ค่อยๆ ทํา
INSTRU : Dm
เราFคนไทยด้วยกัน สายสัมพันธ์ยาวนานDm
ทั้งเหนือใต้ อีสานF สืบลูกหลานเหลนมาDm
(มันเป็นอย่างเงี๊ยะเรอะ อย่างเงี๊ยะเรอะๆ)
นับFเวลาพันปี ต่อไปอีกหลายพันปี Dm
ก็ลองคิดดูให้ดี Fจะเอาอย่างงี้หรือยังไง Dm
(มันเป็นอย่างเงี๊ยะเรอะ อย่างเงี๊ยะเรอะๆ)
ถ้าFปล่อยให้แล้งนานๆ ก็คงจะหวานคอแร้งDm
ศัตรูต่างเมืองกลั่นแกล้งF จะเอาเรี่ยวแรงจากไหนDm
(มันเป็นอย่างเงี๊ยะเรอะ อย่างเงี๊ยะเรอะๆ)
จงFมอบนํ้าใจให้กันส่งความฝันสู่อีสานDm
ร่วมมือกันสร้างตํานานF ให้สมญานามยิ่งใหญ่Dm
(มันเป็นอย่างเงี๊ยะเรอะ อย่างเงี๊ยะเรอะๆ)
จนFคนไทยเรียกขาน เป็นบิ๊กเสี่ยวอีสานDm
เป็นบิ๊กเสี่ยวอีสานF สุภาพบุรุษผู้ใจบุญDm
INSTRU : Dm ( Till End )
