INTRO : A|B|G#m|C#m
AB|C#m|AB|C#m
ถึงสิบ่ปองC#m แต่กะพอส่องG#mซอด
ว่าสิเบิดสิทธิ์Aกอดต่อBจากนี้ E
อาการคนเบิดใจ F#mเสี่ยงบ่ได้ดอกคนดี C#m
จากนี้อ้ายมีหน้าที่.A. เฮ็ดใจ B
ฮักไปต่อC#mบ่ได้ส่ำบั้งใส่เบิ่ดมื้อG#m
ผลลัพธ์คือAหัวสักปักลงEดิน
ต่อให้อ้อนวอนขอF#m
ใจที่เบิดฮักกะบ่ได้ยินC#m
เหตุผลคือเจ้าAเซาอินกับความฮักสองเฮาB
* สิรับจบ รับเจ็บC#m นอนกอดความเหงา
ยอมให้เขาG#mกอดเจ้าแทนอ้าย
ให้เขาซัพAพอร์ตหัวใจ
ส่วนอ้ายสินอนBซับน้ำตา
เจ็บเทื่อนี้สิC#mคิดว่าเป็นกรรมเก่า
สิบ่โทษเจ้าG#m ให้เป็นผู้ต้องหา
ถึงอ้ายกลายเป็นAผู้ต้องไห้ เสียน้ำตาB..
กะสิคิดสิว่าเบิดวาสนาต่อกันC#m
INSTRU :
A|E|F#m|AB
AB|G#mC#m|A|B
สิ่งสุดท้ายAที่อ้ายพอเฮ็ดBให้ได้
คือC#mเฮ็ดใจแล้วปล่อยเจ้าไปกับเขา
สิบ่แสดงAอาการเจ็บ อาBการเหงา
สิบ่เว้าC#mให้เสียหาย
* สิรับจบ รับเจ็บC#m นอนกอดความเหงา
ยอมให้เขาG#mกอดเจ้าแทนอ้าย
ให้เขาซัพAพอร์ตหัวใจ
ส่วนอ้ายสินอนBซับน้ำตา
เจ็บเทื่อนี้สิC#mคิดว่าเป็นกรรมเก่า
สิบ่โทษเจ้าG#m ให้เป็นผู้ต้องหา
ถึงอ้ายกลายเป็นAผู้ต้องไห้ เสียน้ำตาB.. C
* สิรับจบ รับเจ็บDm นอนกอดความเหงา
ยอมให้เขาAmกอดเจ้าแทนอ้าย
ให้เขาซัพBbพอร์ตหัวใจ
ส่วนอ้ายสินอนCซับน้ำตา
เจ็บเทื่อนี้สิDmคิดว่าเป็นกรรมเก่า
สิบ่โทษเจ้าAm ให้เป็นผู้ต้องหา
ถึงอ้ายกลายBbเป็นผู้ต้องไห้ เสียน้ำตาC..
กะสิคิดสิว่าเบิดวาสนาต่อกันDm
สิ่งสุดท้ายBbที่อ้ายพอเฮ็ดCให้ได้
คือDmเฮ็ดใจแล้วปล่อยเจ้าไปกับเขา
สิบ่แสดงBbอาการเจ็บ อาCการเหงา
สิบ่เว้าDmให้เสียหาย..
INSTRU :
BbC|DmBbC|Dm
