INTRO : E|E|A|E
C#m|F#m |D|B|B|B
ดวงตาEของเจ้าลุกโชน
เสียงตะโกนAของเจ้าก้องไพรE
บัดนี้เจ้านอนทอดกาย
จากป่าไปด้Bวยดวงใจกังวล
วาจาEของเจ้าจริงจัง
มีพลังAเหมือนดังมีมนต์E
นักสู้ของประชาชนC#m
จะมีกี่คนBทำได้ดั่งเจ้าE
* สืบA นาคะเสถียร
เป็นบทเรียนของกรมป่าไม้ E
หัวหน้าAรักษาพงไพรE
จังหวัดอุทัยB ณ ห้วยขาEแข้ง.. B
สองมือEเจ้าเคยฟันฝ่า
อีกสองขาAเจ้าย่างย่ำไป E
ลัดเลาะสุมทุมพุ่มไม้
ตระเวนไพรBให้ความคุ้มครอง
ดูแลสEารทุกข์สารสัตว์
ในป่ารกชัฏAหลังห้วยลำคลองE
ขาแข้งเหมือนดังขาน่องC#m
สองขาเจ้าย่ำB นำความร่มเย็น E
* สืบA นาคะเสถียร
เป็นบทเรียนข้าราชการไทยE
ถือประโยชน์Aของชาติเป็นใหญ่ E
ถึงตัวจะตายBไม่เสียดายชีวEา.. B
INSTRU : E|E|A|E
E|E|B|B
E|E|A|E
E|C#m|B|E
* สืบA นาคะเสถียร
เป็นบทเรียนของกรมป่าไม้ E
หัวหน้าAรักษาพงไพรE
จังหวัดอุทัยB ณ ห้วยขาEแข้ง.. B
เช้าวันEที่หนึ่งกันยา
ในราวป่าAเสียงปืนกึกก้องE
หยาดนี้เพื่อนน้ำตานอง
จากข่าวร้ายBกลางป่าอุทัย
วิญญาณEเจ้าจงรับรู้
คนที่ยังอยู่ยัAงยืนหยัดต่อไป E
สืบเอ๋ยหลับให้สบายC#m
เจ้าจากโลกไปมิBให้สูญเปล่า E
สืบA.. เอ๋ยEเจ้าจากไป Bไม่สูญเปล่า E
สืบA.. เอ๋ยEเจ้าจากไป Bไม่สูญเปล่า E
สืบA.. เอ๋ยEเจ้าจากไป Bไม่สูญเปล่า E
สืบA.. เอ๋ยEเจ้าจากไป B A
ไม่สูญเปล่าE B E
INSTRU : E
