-
0
+

INTRO : DmGm|CDm

FC|Dm|BbC|FAm|Dm

นับตั้งแต่วันGm ที่เจ้าCนั้นทิ้งอ้ายไป F

อ้ายDmเคยลองเปิดใจ GmหาใครCมาช่วยคลายเหงาF

ใจก่าได้ฮู้ Dmบ่อาจมีไผ๋มAmาแทนที่เจ้าDm

จำเป็นต้องปล่อยความเหงาGm ทำงานตามCอัธยาศัยAm


แล้วเถือกะเมินGm ที่สิตามCหาใครสักคนF

เลยปล่อยDmหัวใจจนๆGm ได้คิดเองCสิเอาจั๋งได๋ F

ปล่อยตัวเองให้เหงาDm มันดีกว่าที่จD7ะหามีใครGm

ครั้นเหงาDmแล้วคึดฮอดได้ Fครั้นซ่ำอ้ายCหนอต๋ายดีกว่าDm

INSTRU : GmAm|Dm

* บ่ต้องGmมีไผ๋มาถามBb ว่าอ้ายกำลังCคิดฮอดผู้ใด F

บ่ต้องกลัวว่าใครGm จะเสียใจเCพราะการกระทำF

เคยฮักเจ้าสำใด๋ Dmยังอยู่ใD7นความทรงจำGm

สิเรียบเรียงเรื่องของงานF ไว้ให้คนถามCด้วยความเต็มใจ A7


** บ่ต้องเป็นห่วงGm ความเหงาCบ่ทำให้ตายF

ความคึดฮอดDmที่มีมากมายGm ครั้นบ่ได้ใช้มัCนเสียดายกว่าF

สิอยู่ตรงนี้ Dmอยู่เพื่อคึดฮอดD7ตลอดเวลาGm

ถามข่าวDmเจ้าผ่านม่านฟ้า Fมื้อนี้แก้วตาCคิดฮอดFผู้ใด

INSTRU : Dm|Gm|C|Dm

F|Gm|CAm|Dm|Dm

( ซ้ำ * , ** )

สิอยู่ตรงนี้ Dmอยู่เพื่อคึดฮอดD7ตลอดเวลาGm

ถามข่าวDmเจ้าผ่านม่านฟ้า Fมื้อนี้แก้วตาC.. คิดฮอดผู้ใด F

INSTRU : F|Gm|CAm|Dm


ร่วมแสดงความคิดเห็น